WHO آمار تازه ابولای بوندیبوگیو را منتشر کرد

سازمان جهانی بهداشت در به‌روزرسانی روزانه رویدادهای حاد سلامت عمومی، مجموع موارد تأییدشده بیماری ناشی از ویروس بوندیبوگیو را ۱۰٬۴۹۸ مورد و مجموع مرگ‌های تأییدشده را ۵٬۱۰۷ مورد اعلام کرد. این جدول همچنین ۴۹۴ مورد مشکوک، یک مورد محتمل و ۲٬۸۴۳ بهبودی گزارش‌شده را ثبت کرده است.

بیشترین بار گزارش‌شده مربوط به جمهوری دموکراتیک کنگو است: ۱۰٬۴۶۷ مورد تأییدشده و ۵٬۱۰۳ مرگ تأییدشده، بر پایه داده‌های ۳۱ اکتبر ۲۰۲۶. در جدول WHO، اوگاندا ۲۰ مورد تأییدشده و دو مرگ تأییدشده، فرانسه یک مورد وارداتیِ بهبودیافته، کنیا ۹ مورد تأییدشده و دو مرگ، و نیجریه یک مورد تأییدشده ثبت کرده‌اند.

این اعداد نباید به‌صورت یک گزارش هم‌زمان برای همه کشورها خوانده شوند: تاریخ داده‌های کنگو ۳۱ اکتبر، کنیا ۱ نوامبر، نیجریه ۲۹ اکتبر، اوگاندا ۲۱ ژوئیه و فرانسه ۶ ژوئیه ۲۰۲۶ است. WHO نیز یادآوری کرده است که آمار کنگو از گزارش‌های روزانه دولت این کشور می‌آید و ممکن است پس از بازبینی تغییر کند.

بوندیبوگیو یکی از گونه‌های ویروس ابولا است. «مورد مشکوک»، «مورد محتمل» و «مورد تأییدشده» تعریف‌های یکسانی ندارند: مورد تأییدشده بر پایه آزمایش تشخیصی گزارش می‌شود، اما موارد مشکوک و محتمل در جریان بررسی اپیدمیولوژیک و آزمایشگاهی قرار دارند. بنابراین، جمع‌زدن این گروه‌ها یا برابر دانستن همه آن‌ها با ابتلای قطعی، تصویر نادرستی از وضعیت می‌دهد.

در گزارش فعلی، میزان مرگ‌ومیر خامِ محاسبه‌شده بر پایه موارد تأییدشده در کنگو ۴۹ درصد درج شده است. این نسبت شاخصی از داده‌های ثبت‌شده در یک همه‌گیری در حال وقوع است و می‌تواند با تکمیل تشخیص‌ها، ثبت دیرهنگام موارد، تغییر در شمار بهبودیافتگان یا بازنگری داده‌ها تغییر کند؛ ازاین‌رو برای مقایسه مستقیم کشورها یا پیش‌بینی خطر برای یک فرد مناسب نیست.

WHO پیش‌تر، در ۱۷ مه ۲۰۲۶، این رویداد را «وضعیت اضطراری بهداشت عمومی با اهمیت بین‌المللی» اعلام کرد؛ با این حال، همان بیانیه تصریح می‌کرد که این وضعیت معیارهای «وضعیت اضطراری همه‌گیری» را برآورده نمی‌کند.

موارد خارج از کنگو در جدول WHO به‌طور مشخص از نظر منشأ اهمیت دارند. در پاورقی گزارش، موارد کنیا، فرانسه و بخشی از موارد اوگاندا وارداتی از جمهوری دموکراتیک کنگو معرفی شده‌اند؛ آخرین بیمار تأییدشده اوگاندا نیز طبق این گزارش در ۱۶ ژوئیه ۲۰۲۶ ترخیص شده است. این جزئیات نشان می‌دهد ثبت مورد در یک کشور لزوماً به معنای انتقال پایدار در همان کشور نیست.

صفحه اختصاصی WHO برای این رویداد می‌گوید پاسخ بین‌المللی بر پایش، شناسایی و پیگیری تماس‌ها، آمادگی مراکز درمانی، کنترل عفونت و همکاری مرزی متمرکز است. WHO همچنین در اسناد خود تأکید کرده که ویروس بوندیبوگیو از گونه‌هایی است که دانش و ابزارهای اختصاصی درباره آن محدودتر است؛ این موضوع علت توجه ویژه به پژوهش، آمادگی و هماهنگی منطقه‌ای است.

در به‌روزرسانی مورد استناد WHO، نام ایران در میان کشورهایی که برای آن‌ها مورد مشکوک، محتمل یا تأییدشده گزارش شده، وجود ندارد. این موضوع فقط به معنای آن است که این جدول WHO موردی را برای ایران ثبت نکرده است و نباید به‌عنوان ارزیابی مستقل از همه سامانه‌های پایش ایران تعبیر شود.

برای مخاطبان ایرانی، این خبر به‌خودی‌خود نشانه وجود مورد یا شیوع در ایران نیست. اطلاع‌رسانی درباره هر مورد احتمالی، توصیه سفر یا اقدام بهداشتی در ایران باید از مسیر وزارت بهداشت، دانشگاه‌های علوم پزشکی و دیگر مراجع رسمی کشور پیگیری شود. در صورت انتشار اطلاعیه رسمی داخلی، ارزیابی خطر و توصیه‌های مرتبط باید بر همان مبنا انجام شود.